کتاب 23 سال علی دشتی

کتاب 23 سال یا به حروف بیست و سه سال اثر علی دشتی، اثری است درباره زندگی حضرت محمد (ص) پیامبر اسلام که در سال 1973 میلادی نوشته شده‌است اما به دلایلی بدون ذکر نام نویسنده در سال 1974 در بیروت انتشار یافته‌است. علی دشتی پس از انقلاب 1357 ایران، در حالی که در میانهٔ دههٔ هشتاد زندگی‌اش بود، دستگیر، زندانی و در دادگاه انقلاب به اتهام نوشتن کتاب بیست و سه سال و نقد اسلام، به اعدام محکوم شد که البته این حکم اجرا نشد و او در 26 دی 1360 و در سن 84 سالگی در بیمارستان جم در تهران درگذشت و در امامزاده عبدالله شهرری به خاک سپرده شد. کتاب 23 سال از کتاب‌های ممنوعه در ایران به‌شمار می‌آید. انتشار تمامی کتاب ها در پرشین پی دی اف به معنای تایید آنها نیست، بلکه فرصتی است برای مطالعه و مقایسه و انتشار نقدها. به دلیل اینکه ما قبلا کتابهای نقد کتاب 23 سال علی دشتی را منتشر کرده بودیم، بر آن شدیم تا کتاب 23 سال علی دشتی را بدون سانسور و حذفیات برای مطالعه پژوهشگران و کاربران خود قرار دهیم. بخش اول از کتاب بیست و سه سال ابتدا در شماره 47 مجله کاوه چاپ مونیخ در نوروز 1352 به چاپ رسید. نام نویسنده به درخواست او بر این مطلب نیامده بود، اما جواد وهاب‌زاده در آن مطلب در معرفی این کتاب شواهد و قراینی ذکر کرد که شناسایی نویسنده آن یعنی علی دشتی را برای خوانندگان ممکن می‌کرد. بخش‌های کتاب تا شماره 58 (خرداد 1354) در این مجله ادامه داشت و پس از این کتاب به‌طور مستقل در لبنان منتشر شد. اف.ار.سی. بگلی کتاب را به انگلیسی ترجمه کرد. هوشنگ معین زاده نوشته‌است که مطالب کتاب در جلساتی در خانهٔ علی دشتی به بحث گذاشته می‌شد. دشتی برای چاپ کتاب از علینقی منزوی نویسنده، اسلام‌شناس و ادیبی که به دلایل سیاسی از ایران به بیروت لبنان گریخته بود درخواست کمک کرد. این کتاب با وجود تلاش هر دو حکومت پهلوی و جمهوری اسلامی ایران برای منع چاپ آن، به تیراژ گسترده تکثیر شد و مهم‌ترین عامل دردسرهایی بود که دشتی در دههٔ آخر عمرش به آنها گرفتار شد. به نوشته مسعود بهنود علی دشتیِ هشتاد و چند ساله، با یک حکم اعدام از سوی دادگاه انقلاب اسلامی به اتهام نوشتن کتاب 23 سال، در زندان بود.پس از انقلاب اسلامی افرادی از جمله منزوی زندانی شدند که یکی از اتهام‌های آنان نوشتن این کتاب بود. کتاب بیست و سه سال مدعی است برداشتی عقلی (غیر مقدس) از نبوت ارائه می‌دهد. به نوشته دشتی در کتاب بیست و سه سال، تجربه نبوت حضرت محمد، وجدان خود او یا ضمیر درونی‌اش بود که با او سخن می‌گفت؛ چیزی فراطبیعی در زندگی محمد، رخ نداد، هرچه بود را می‌توان با روانشناسی و جامعه‌شناسی مدرن توضیح داد. جالب است بدانید علی دشتی در شهر کربلا و در عراق متولد شده، اما او با تأکید بر نژاد ایرانیش، عرب‌ها را به عنوان مسئول بیشتر مشکلات اسلام مخصوصاً چنان‌که امروزه در اسلام‌گرایی عرب نمود دارد مورد شماتت قرار می‌دهد. به نظر دشتی با ظهور اسلام «عرب‌ها ناگهان دیدگاه ماتریالیستی خود، ناتوانیشان برای اندیشیدن در شرایط مجرد، دغدغه‌شان نسبت به امور روحانی و سرکشی و لجاجت شان را از دست ندادند.» دشتی شدیداً منتقد نویسندگانی است که وقایع زندگی محمد و خود قرآن را با توسل به معجزات تشریح می‌کنند. او دربارهٔ نیروهای روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانه‌ای که حضرت محمد را در تلاشش برای ایجاد یک دین پیچیده و ساختن دولتی مبتنی بر آن به پیش بردند به درازا سخن می‌گوید.